A new Board for the Core Certification now established

What was called the “basic certification” in the pyramid of standards for certifying your digital repository, will now be called “Core Certification”. This is not the only outcome of merging the Data Seal of Approval criteria with the World Data Systems guidelines. Resulting in the new standard Core Trustworty  Data Repositories Requirements.

DSA-WDSThe new standard contains the same topics like ISO 16363 (on top of the pyramid) with Organizational Infrastructure, Digital Object Management and Technology. Still there are 16 requirements to follow, although some new ones are added like “Security” and “Expert Guidance”, and others must have been removed, but this is not easy to discover. There is no document with a comparison between the old and the new. The reference to the Open Archival Information System OAIS) , prominent in the former DSA Guidelines, is now changed in a requirement for “repositories with a preservation remit” and focuses only on “archival storage”. I personally regret this limitation, as in practice every digital repository could/should use the guidance of OAIS. Lees verder

The Dutch extension to the 4C Cost Model for Digital Preservation

Rijksmuseum http://hdl.handle.net/10934/RM0001.COLLECT.314471

The Beggar (Rijksmuseum)

Based on the 4C Cost Model for Digital Preservation, a dedicated working group in the Network Digital Heritage created and validated an extension to the 4C Cost Model for Digital Preservation. This model will offer better insight into the costs of digital preservation, by detailed information based on activities and processes. Link this information to the institutional and preservation policies and this will offer a better insight in the costs and a better steering mechanism.

The Network Digital Heritage was initiated by the Ministry of Education, Culture and Science, with a focus on exploring more the Dutch digital cultural heritage, by making our digital collections more visible, more connected with each other and more sustainable. This working group is one of the activities in the Program Sustainable acces.

Inspired by the European Project 4C

The financial experts from BMC Research used the results from the European project 4C (Collaboration to Clarify the Costs of Curation). In this project a cost model was delivered (amongst other valuable results) and a tool, the CCEx module, which enables on an international scale to benchmark the costs related to digital preservation.

Lees verder

A broken bridge between archivists and IT?

How do you build a bridge between thorough domain knowledge of a digital archivist and the sophisticated technical skills of an Information Technology expert, in order to achieve mutual goals and develop a “culture of collaboration”?  The recently published OCLC report “Demystifying IT: A Framework for Shared Understanding between Archivists” by Seth Shaw, Richard C. Adler, and Jackie Dooley sketches the outlines of building this bridge.

Harmen ter Borch: De Gebroken Brug, 1655, Rijksmuseum Lees verder

SCAPE Preservation Policies continued


This week we launched a Dutch translation of the Catalogue of Policy Elements as  Duurzaamheidsbeleid , a wiki on the website of the National Coalition for Digital Preservation (NCDD).

The original Catalogue was created in the European project SCAPE (2010-2014) and is hosted on the website of the Open Preservation Foundation and one of their popular hits. The Dutch translation was initiated by the Network Digital Heritage, a national initiative to improve the accessibility, usability and sustainability of the Dutch cultural and scientific heritage.

The original catalogue is based on the SCAPE policy framework of three levels: the Guidance Policies on strategic level, the Preservation Procedure Policies on tactic level and the Control Policies on a detailed operational level. In the translation we followed the framework and the template but added Dutch policy examples from the archival and audio-visual domains. It is planned to extend this with examples from digital art collections, research data centres  etc.

During the SCAPE project we found it hard to phrase preservation policies on the lowest level, the Control Policies. Control Policies require a thorough technical knowledge in order to formulate policies that are not only human readable (after all more people need to understand the requirements and policy decisions) but also computer actionable for automated workflows.  Hence we decided to leave out this category in the Dutch  translation.

But some new developments might help us. In the European project Preforma three suppliers are working on developing tools for conformance checking of file formats:

The work done on the conformance checkers generated a wealth of knowledge about the features of these file formats and one can use this information for the Control level policies. “Feature extraction” is one of the facilities that will be offered to the users of the tools. But the tools will also offer the possibility to indicate policy rules, based on these features. And this is exactly what we were hoping for when we were designing the SCAPE policy framework! This way it will be possible to create a consistent set of policies, whereby the lowest levels can refer to higher level decisions.  It requires some file format knowledge to make a well-founded decision but the tools will assist the user. See for example the recent webinar about the VeraPDF policy checking of the Open Preservation Foundation.



Whitts cure for preservationists despair?

A cure for preservation despair?

A cure for preservation despair?

After Christmas I tried to reduce my digital pile of recent articles, conference papers, presentations etc. on digital preservation. Interesting initiatives (“a pan European AIP” in the e-Ark project:  wow!) could not prevent that after a few days of reading I ended up slightly in despair: so many small initiatives but should not we march together in a shared direction to get the most out of these initiatives? Where is our vision about this road? David Rosenthals blog post offered a potential medicine for my mood.



He referred to the article of Richard Whitt “Through A Glass, Darkly” Technical, Policy, and Financial Actions to Avert the Coming Digital Dark Ages.” 33 Santa Clara High Tech. L.J. 117 (2017).  http://digitalcommons.law.scu.edu/chtlj/vol33/iss2/1 Lees verder

Preservation Watch: suggested change in OAIS review

preservation-watchAs a late Christmas present I submitted a change for the OAIS review  by suggesting to introduce the term Preservation Watch into the standard as part of the Preservation Planning module.

During the European project Planets (2007-2011) where we investigated the Preservation Planning functional entity, we had a feeling that the monitoring functionality in OAIS should be extended to other areas. In the standard the monitoring is very much focused on monitoring the Designated Community (of course, these are the people that will use your archive) and the Technology changes. Well it is generally accepted that the rapid changes in technology are seen as a threat to our collected digital files. But there are more threats, that should be monitored systematically and so need to be part of a Preservation Planning function. Changes in your organisation (budget cuts, staff cuts, a merge with another organisation), changes in the environment you’re operating in: political changes for example. The election of Donald Trump was one of the reasons Brewster Kahle of Internet Archive decided to have an extra copy of their archive outside the US.

After the Planets project was finished, the concept of Preservation Watch is taken up by the digital preservation community, for example in the SCAPE project and in various papers and presentations. This justifies for me the concept to be introduced into the OAIS standard. But it will be up to the community to better define this concept and to describe for example the relationship with risk management. This could be done in the next 5 years, so that after a soft introduction in 2017,  a more profound description of the concept of Preservation Watch can be part of OAIS 2022. Let’s wait and see what the CCSDS people think of it.

Two Dutch DPC Preservation Awards: what is it all about?

Accompanied by traditional festival tunes of Scottish bagpipes the finalists of the 2016 Digital Preservation Awards and their colleagues “celebrated digital preservation”, as William Kilbride called this event last week in London. And in the audience the proud Dutch group of attendees celebrated even more as we won both the Award for Research and Innovation sponsored by the Software Sustainability Institute and the award for Safeguarding the digital legacy sponsored by The National Archives. The 17 international judges looked at 33 submissions, from 10 different countries.  What was the magical ingredient that helped the Netherlands submitting 3 projects, two of them worthwhile to receive the trophees?

With the help of Rijksmuseum digitization

Lees verder

OAIS: a cage or a guide?

Last week I gave a presentation at the Pericles conference Acting on Change: New Approaches and Future Practices in LTDP in London. This is what I told during the panel about OAIS.

OAIS as a cage?

Is the OAIS standard a cage, with the preservation archive inside as a captivated bird? With clipped wings, unable to fly away, but kept inside by the functional model, the data model and metrics in OAIS and the related standards like the audit and certification standard?oais-cage-klein


Lees verder

20 Years of Digital Preservation


During the preparations for iPRES 2016 the Programme Committee discussed the fact that exactly 20 years ago Preserving Digital Information. Report of the Task Force on Archiving of Digital Information was published. A landmark report by The Commission on Preservation and Access and The Research Libraries Group, published in May 1996. It describes a broad view on digital preservation and is often looked at as one of the first comprehensive reports on this topic.

It was interesting to read it again and I was wondering what the view on preservation was 20 years ago and how this relates to the topics presented at iPRES 2016?

Lees verder

Experts bediscussiëren OAIS

Veertien Nederlandse en Vlaamse experts bespraken op uitnodiging van de NCDD hun dilemma’s bij de vertaling naar de praktijk van dé standaard in digitale duurzaamheid: OAIS (ISO 14721). Ze deelden een breed scala aan visies op OAIS. Is OAIS een bijbeltekst? Een magische tempel der waarheid? Een kompas om op te varen? Een donkere dreigende wolk of een wolk met af en toe een verkwikkend buitje? Een venster op je organisatie? Op de buitenwereld? Een vliegtuig, de machinekamer van een schip?

Vertaling naar de praktijk

OAIS is al ruim 15 jaar de internationale standaard die we gebruiken als we het hebben over digitale duurzaamheid. De gemeenschappelijke taal helpt ons bij het communiceren over complexe problemen. OAIS is de beschrijving van een conceptueel model voor digitale duurzaamheid, geen reeks van voorschriften. Je moet het model dus naar je eigen omgeving vertalen. Hoe weet je of je de standaard goed interpreteert? Als de groep van experts het ergens over eens was, dan was het wel de behoefte aan praktijkvoorbeelden. In het Engels is daar een begin mee gemaakt via een wiki OAIS community. Deze NCDD-bijeenkomst zou wel eens de opmaat kunnen zijn voor een Nederlandse variant [daar wordt aan gewerkt].


OAIS in aluminiumfolie

De experts hadden vooraf hun visie op OAIS gegeven. Wat betekent OAIS voor hen? Dit werd met behulp van aluminiumfolie door iedereen in 2 minuten in een kunstige sculptuur samengevat. Men was het er vrijwel unaniem over eens dat de standaard een goede richtlijn was, goed in elkaar zit en zeker als leidraad bij de inrichting van zowel je organisatie als je systeem gebruikt kan worden. Kritiek komt vaak voort uit onkunde, omdat men stokt bij de beschrijving van het functionele model, of de teksten te letterlijk wil interpreteren. En niet verder leest in de standaard, terwijl het bijbehorende datamodel ook van belang is voor het begrip van de standaard. Er was een gedeeld pleidooi om meer aandacht te geven aan een klein, maar uitermate belangrijk stukje tekst in OAIS: de verantwoordelijkheden van het digitale archief (paragraaf 3.1. voor de kenners).

Voorbeelden gevraagd

Naast hun visie hadden de expert ook hun dilemma’s opgeschreven. Hier kwam vooral naar voren dat men vaak met de praktische vertaling worstelt. Omdat OAIS niet voorschrijft hoe het moet, kan er verschil van interpretatie zijn. Meer voorbeelden van collega’s hoe ze bepaalde richtlijnen naar de (vaak weerbarstige) praktijk vertalen, zou de digitale duurzaamheidscommunity enorm kunnen helpen.

AIP, Pre-Ingest, Designated Community en Access

Is het bijvoorbeeld zo dat een Archival Information Package dat is opgeslagen altijd ongewijzigd moet blijven, of mag men in de loop van de geschiedenis metadata toevoegen en wijzigen? Zou er niet een Pre-Ingest-functie moeten worden toegevoegd aan het OAIS model, omdat alle organisaties worstelen met het verschil tussen wat ze rechtstreeks aangeleverd krijgen en de tussenstappen die nodig zijn voordat het een Submission Information Package is (en dus weer past in het model)? En kunnen we hier dan een onderscheid maken tussen het moment waarop de organisatie de digitale objecten onder zijn hoede genomen heeft en het moment waarop de keuze nog gemaakt moet worden of het materiaal wel geaccepteerd wordt (met andere woorden zit “appraisal” in de pre-ingest of niet)? Het begrip Designated Community – feitelijk de mensen voor wie je het materiaal toegankelijk houdt – is redelijk vaag en ook de Access-functie kent in de praktijk veel meer haken en ogen dan nu in de OAIS standaard verwoord zijn. Via een buitengewoon democratische procedure (je schreef niet alleen op waar je wél maar ook waarover je persé niet wilde discussiëren) werden groepen samengesteld om een selectie van de stellingen nader uit te diepen en om te zetten in een scherp geformuleerde aanbeveling. Waarom dat dan?


Voorbereiding op de review

Wel, er is op dit moment een review proces gestart voor OAIS en dat is bij uitstek de gelegenheid voor de gebruikers van de OAIS-standaard om verbeteringen en wijzigingen voor te stellen. De standaard is oorspronkelijk in de jaren negentig opgesteld door en voor ruimtevaartdeskundigen. De variatie aan gebruikers is echter sindsdien toegenomen: archieven, bibliotheken, data centers, medici, universitaire repositories en ga zo maar door. Wil de standaard ook voor die gebruikers relevant blijven, dan zal die moeten mee veranderen als de wereld van de gebruikers verandert.

Vandaar dat er in internationaal verband een wiki is ingericht om praktische en theoretische kennis over OAIS te verzamelen. Praktijkvoorbeelden dus. Daarnaast kan deze inbreng, net als de resultaten van de NCDD-workshop, leiden tot aanbevelingen voor de nieuwe versie van de standaard. Iedereen kan deelnemen aan de discussie, zodat het proces transparant en open is. Uiteindelijke verzoeken tot aanpassingen dienen via het officiële kanaal ingediend te worden bij review.oais.info.

Maar voordat het tot een nieuwe versie van de standaard komt, duurt nog even omdat eerst alle officiële processen en inspraakrondes doorlopen moeten zijn, zodat de verwachting voor een nieuwe versie van OAIS nu rond 2020 ligt. Genoeg tijd om te discussiëren en te analyseren waar de knelpunten liggen en samen te werken aan een online kennisbron over OAIS in de praktijk – in het Engels of in het Nederlands (zie de nieuwe informatiepagina over OAIS van de NCDD).

Wordt vervolgd

Meer nieuws volgt binnenkort: de resultaten van deze NCDD-workshop brengen we in bij een OAIS-paneldiscussie op de iPRES Conferentie in Bern op 2 oktober. Wordt vervolgd!